پیچ‌های مهار نوع خاصی از پیچ‌های اتصال هستند که گاهی اوقات پیچ‌های قفل‌کننده نیز نامیده می‌شوند. پیچ‌های مهار برای جلوگیری از شل شدن طبیعی ناشی از لرزش یا عوامل دیگر طراحی شده‌اند.
به طور کلی، پیچ‌های مهار به روش‌های مختلفی برای دستیابی به اثرات قفل شوندگی طراحی می‌شوند، از جمله، اما نه محدود به:
۱. از واشر فنری یا واشر قفل کننده استفاده کنید: این یک روش معمول برای جلوگیری از شل شدن پیچ است که با قرار دادن واشر فنری یا واشر قفل کننده بین پیچ و جسم ثابت انجام می‌شود.
دو. از درج‌های نایلونی استفاده کنید: یک تکه نایلون را در قسمت رزوه‌دار مهره یا پیچ قرار دهید. وقتی پیچ پیچ می‌شود، درج نایلونی مقاومت بیشتری ایجاد می‌کند تا از شل شدن طبیعی پیچ جلوگیری شود.
۳. استفاده از طراحی رزوه مخصوص: با طراحی شکل رزوه مخصوص یا تغییر فاصله رزوه‌ها، می‌توان اصطکاک را افزایش داد و پیچ را به طور طبیعی به راحتی شل نکرد.
پیچ‌های مهاری به طور گسترده در موقعیت‌های مختلفی که نیاز به جلوگیری از شل شدن پیچ‌ها وجود دارد، مانند تجهیزات مکانیکی، خودرو، هواپیما، تجهیزات الکترونیکی و سایر زمینه‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرند. استفاده از آنها می‌تواند قابلیت اطمینان تجهیزات را تا حد زیادی بهبود بخشد و هزینه‌های خرابی و نگهداری ناشی از شل شدن پیچ‌ها را کاهش دهد.
هنگام انتخاب پیچ های توقف، باید عوامل زیر را در نظر بگیرید:
۱. مشخصات پیچ: شامل قطر پیچ، طول، مشخصات رزوه و غیره که باید با دهانه و عمق جسم ثابت مطابقت داشته باشند.
دو. جنس و عملیات سطحی: جنس و عملیات سطحی پیچ مهار بر استحکام و مقاومت آن در برابر خوردگی تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، پیچ‌های فولادی ضد زنگ مقاومت خوبی در برابر خوردگی دارند، در حالی که پیچ‌های فولادی کربنی استحکام بالاتری دارند.
۳. پرداخت توقف: همانطور که قبلاً ذکر شد، پیچ‌های متوقف‌کننده روش‌های پرداخت توقف متنوعی دارند، از جمله واشرهای فنری، درج‌های نایلونی، طراحی رزوه مخصوص و غیره. اینکه کدام روش انتخاب شود باید با توجه به محیط و الزامات خاص کاربرد تعیین شود.
به طور کلی، پیچ‌های مهاری، اتصال‌دهنده‌های بسیار مفیدی هستند و استفاده از آنها می‌تواند قابلیت اطمینان و ایمنی تجهیزات را تا حد زیادی بهبود بخشد. با این حال، در هنگام استفاده، مشخصات، مواد و روش‌های مناسب برای مهار باید مطابق با محیط و الزامات خاص کاربرد انتخاب شوند.